آخرین مصرف
مدل‌های موجود …
مصرف به تفکیک مدل
تاریخچه کامل مصرف
تفکیک بر اساس نوع دانش
یادداشت‌های اخیر حافظه
حافظه بعد از هر گفتگوی API به‌صورت خودکار غنی‌تر می‌شود و بین همه‌ی جلسات و ابزارهایتان مشترک است. توضیح کامل در «راهنمای اتصال ← حافظه‌ی پروژه».
۱) راباکس چیست و چه چیزی به شما می‌دهد؟
راباکس یک گیت‌وی هوش مصنوعی برای برنامه‌نویسان است که دو سرویس را با یک توکن ترکیب می‌کند:
- API مدل‌های زبانی — سازگار با OpenAI؛ بیش از ۶۰۰ مدل با مسیریابی خودکار روی ارزان‌ترین مسیرِ قابل‌اتکا، استریم SSE بدون وقفه، حساب USDT و کسر هزینه پس از مصرف (درخواست قطع‌شده هزینه ندارد).
- حافظه‌ی پروژه (rawbox-memory) — حافظه‌ای بلندمدت که از گفتگوهای شما «دانش ماندگار» می‌سازد و بین جلسات، دستگاه‌ها و ابزارهای مختلف همراه شماست (توضیح کامل در بخش ۴).
هر دو سرویس با همان یک توکن که مدیر راباکس برایتان ساخته کار می‌کنند.
۲) اطلاعات حساب شما
——این توکن برای هر دو سرویس (API و حافظه MCP) استفاده می‌شود؛ آن را در git یا لاگ commit نکنید.
۳) اتصال به API — شروع سریع
ساده‌ترین تست: همین یک خط را کپی و در ترمینال اجرا کنید (تک‌خطی است، همین‌طور کار می‌کند):
با SDK رسمی OpenAI در پایتون (بدون هیچ تغییر دیگری):
با JavaScript / Node 18+ (fetch و استریم SSE):
در ابزارهای سازگار با OpenAI (Aider، Continue، LangChain، …) فقط دو متغیر محیطی:
۴) حافظه‌ی پروژه (rawbox-memory) — چیست و چطور کار می‌کند؟
مشکل آشنا: دستیار هوشمند بعد از هر جلسه همه‌چیز را فراموش می‌کند — تصمیم‌های معماری، باگ‌هایی که رفع کردید، نکته‌هایی که کشف کردید. هر جلسه‌ی جدید از صفر شروع می‌شود و شما مجبورید دوباره توضیح دهید.
حافظه‌ی راباکس این حلقه را می‌بندد:
- ذخیره‌ی خودکار: پس از پایان هر گفتگوی API (کامل یا قطع‌شده)، یک موتور تقطیر در سمت راباکس گفتگو را بررسی می‌کند و «دانشِ ماندگار» آن را استخراج می‌کند. این مرحله کاملاً خودکار است و نیازی به کار شما ندارد.
- چه چیزی ذخیره می‌شود؟ فقط دانش قابل‌استفاده‌ی مجدد، در چهار نوع: decision تصمیم fix رفع باگ discovery کشف workflow گردش‌کار — گفتگوهای روزمره و بی‌اهمیت ذخیره نمی‌شوند.
- بازیابی در جلسات بعدی: ابزار شما (Cursor و هر کلاینت MCP) با جستجو در همین حافظه، تصمیم‌ها و درس‌های قبلی را به مدل برمی‌گرداند — مدل «یادش می‌ماند».
مهم: حافظه مخصوص توکن شماست و کاملاً از سایر مشتریان ایزوله است؛ هیچ‌کس جز شما (و ابزارهای متصل با توکن شما) به آن دسترسی ندارد. آمار و محتوای حافظه‌تان را در نمای «حافظه من» می‌بینید.
حافظه و تقطیر آن بدون هزینه است و چیزی از حساب USDT شما کسر نمی‌شود؛ صفحه‌ی «مصرف من» فقط هزینه‌ی درخواست‌های خودِ API را نشان می‌دهد.
۵) ابزارهای حافظه (MCP Tools)
| ابزار | پارامترها | کارکرد |
|---|---|---|
| memory_search | query (الزامی)، kind (اختیاری) | جستجوی متنی در حافظه؛ خروجی یادداشت‌های منطبق است — ابزار شما این را در پرامپت جلسه می‌گذارد |
| memory_recent | kind (اختیاری) | آخرین یادداشت‌های حافظه، برای شروع جلسه با زمینه‌ی تازه |
مقادیر kind: decision | fix | discovery | workflow
۶) اتصال حافظه به ابزارهایتان
Cursor: Settings ← MCP ← Add Server ← نوع HTTP، و این پیکربندی را بگذارید (توکن شما در همین نمونه جایگزین شده):
هر ابزار دیگری که MCP over HTTP را بشناسد (Windsurf، Claude Code، و…): آدرس سرور و هدر Authorization را همان‌طور تنظیم کنید.
تست بدون ابزار — فهرست ابزارها و یک جستجوی واقعی، با دو دستور تک‌خطی:
۷) سؤالات پرتکرار
استفاده از حافظه اجباری است؟
نه. اگر MCP را وصل نکنید فقط از API استفاده می‌کنید و حافظه‌ای بازیابی نمی‌شود؛ سرویس API کاملاً مستقل است. حافظه همچنان (اگر درخواست بفرستید) ساخته می‌شود و بعداً قابل اتصال است.
حافظه چه هزینه‌ای دارد؟
هیچ. تقطیر و نگهداری حافظه سمت راباکس انجام می‌شود و از حساب USDT شما چیزی کسر نمی‌کند.
داده‌های من کجا نگهداری می‌شود و چه کسی می‌بیند؟
حافظه روی سرور راباکس (اتحادیه اروپا — فرانکفورت) نگهداری می‌شود و فقط با توکن شما قابل خواندن است؛ بین مشتریان ایزوله کامل دارد.
اگر ابزارم MCP ندارد چه؟
می‌توانید مستقیم با همین API (دستورهای تست بخش ۶) حافظه را جستجو کنید و خروجی را خودتان در پرامپت بگذارید؛ یا صرفاً از API استفاده کنید.
چرا بعضی گفتگوها حافظه نمی‌سازند؟
طبیعی است — فقط گفتگوهایی که دانشِ ماندگار داشته باشند (تصمیم، باگ‌فیکس، کشف، گردش‌کار) یادداشت می‌گیرند؛ حداکثر ۱۰ یادداشت از هر جلسه.
چطور حافظه را پاک یا ویرایش کنم؟
در همین نسخه از طریق پشتیبانی راباکس انجام می‌شود؛ حذف/ویرایش خودکار در پنل در راه است.